Ένα Κινηματογραφικό «Εξπρές του Μεσονυχτίου» στο Κέντρο της Αθήνας

Ένα Κινηματογραφικό «Εξπρές του Μεσονυχτίου» στο Κέντρο της Αθήνας

Με τον δημοσιογράφο / κριτικό κινηματογράφου / καθηγητή στη σχολή Σταυράκου / μουσικό Άκη Καπράνο φαίνεται πως έχουμε αρκετά σημεία επαφής όλα αυτά τα χρόνια, αλλά ποτέ δεν συναντήθηκαν οι δρόμοι μας και δεν είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε από κοντά. Από τις extreme metal καταβολές, εγώ ως ακροατής και «φανζινάς» τότε, αυτός ως μουσικός σε επιδραστικές μπάντες της σκηνής, όπως οι Horrified και οι Septic Flesh. Αργότερα, τον πετύχαινα -κριτικός κινηματογράφου αυτός, κάτι στα μουσικά εγώ- στο γραφείο, σε μία από τις πρώτες μου «9-5» δουλειές, δίπλα στον μέντορα πολλών και για… τα πάντα πληρών, Βάσο Γεώργα. Ήταν μια εποχή που έγιναν και μερικές από τις καλύτερες συναυλίες που είδαμε ποτέ στην Ελλάδα, με σχεδόν καταστροφικά αποτελέσματα για την τσέπη πολλών – κυρίως των διοργανωτών.

Μέσα σε όλα, ο Άκης Καπράνος, τα τελευταία δυόμισι χρόνια τρέχει τις μεταμεσονύχτιες προβολές «Midnight Express» στον κινηματογράφο Ααβόρα στο κέντρο της Αθήνας (Ιπποκράτους 180). Το momentum είναι μαζί του, το λες και επίτευγμα να κόβεις (πολύ) πάνω από 100 εισιτήρια σε προβολές που ξεκινάνε στις 12:30 τα μεσάνυχτα του Σαββάτου. Αυτό δείχνει μια δίψα για κάτι το διαφορετικό, ανοίγει διάλογος με το κοινό (όλες τις ταινίες τις προλογίζει ένας διαφορετικός καλεσμένος) και ίσως είναι η αρχή δημιουργίας μιας αληθινής σινεφίλ κοινότητας. Στην τελική, ποιος δεν θα ήθελε να δει ξανά ή για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη ταινίες όπως Το Κουρδιστό Πορτοκάλι, Χαμός στην Τσάιναταουν ή τον Λαβύρινθο με τον David Bowie;

Για να μην μένετε πίσω, λοιπόν, αυτό το Σάββατο, 12 Ιανουαρίου, προβάλλεται το κλασικό Η Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών του George Romero, με τον συγγραφέα Δημοσθένη Παπαμάρκου (Γκιακ) να την προλογίζει – πάντα μετά τα μεσάνυχτα. Την επόμενη μέρα, αυτήν τη φορά στις 20:30, προβολή του αγαπημένου Δράκουλα των Εξαρχείων του Νίκου Ζερβού, σε μια βραδιά για τον Τζίμη Πανούση που έφυγε πριν από έναν χρόνο.

Για ακόμη περισσότερα, μιλήσαμε με τον ίδιο τον Άκη Καπράνο.

Σκηνή από την ταινία «Gremlins». Φωτογραφία: IMDb

Λίγο αργότερα θα πήγες στις μεταμεσονύχτιες προβολές της εποχής, παράλληλα με τις σπουδές κινηματογράφου και την ενασχόληση με τη μουσική… Διαφορετική εποχή από το σήμερα, άσχετα αν δεν έχουν περάσει και τόσα πολλά χρόνια;
Δεν είναι πολλά λες; Είναι καμιά 20ριά… Θυμάμαι τις μεταμεσονύχτιες προβολές στο «Άλφαβιλ», θυμάμαι τις ιστορίες για τον Βαγγέλη Κοτρώνη, θυμάμαι το Cine7, το θρυλικό περιοδικό του Βάσου Γεώργα -η βασική κινηματογραφική μου εκπαίδευση-, θυμάμαι να βλέπουμε πρώτη προβολή –σε μεταμεσονύχτια– το Pulp Fiction με συμφοιτητές μου από τη σχολή και να ουρλιάζουμε, θυμάμαι να ηχογραφώ με Septic Flesh και να βάζουμε μέσα στο «Unbeliever» σαμπλαρισμένους διαλόγους από το Evil Dead (Το Καταραμένο Άσμα). Δεν ξέρω, ή που θα συγκεντρώνεσαι σε μια ανάμνηση και θα μελαγχολείς ή που θα «χαώνεσαι» -αγαπημένη ανύπαρκτη λέξη- σε όλες μαζί. Πολλά έχουν αλλάξει σε σχέση με τη διαχείριση του θεάματος, αλλά ο κόσμος τελικά επιστρέφει και στο βινύλιο και στην κινηματογραφική αίθουσα. Στο Λονδίνο φέτος οι αίθουσες έκαναν τον μεγαλύτερο τζίρο τους από το 1971. Η ματιά πάνω στο σινεμά αλλάζει, αλλά είναι ακόμη πολύ νωρίς, δεν έχει κάτσει ο κριτικός λόγος. Η απελπισία φωνάζει περισσότερο, παντού. Είμαστε όλοι πιο απελπισμένοι και πιο φοβισμένοι να ανοιχτούμε στον άλλο από ποτέ, προτιμούμε να δικάζουμε, παρά να αθωώνουμε. Ή απλά να εξαφανιζόμαστε – που είναι το ίδιο πράγμα.

Είσαι επίσης και μουσικός. Είναι σημαντική η μουσική επένδυση ή ακόμη και τα ηχητικά εφέ στον κινηματογράφο; Ποια τα αγαπημένα σου κινηματογραφικά scores;
Όσο σημαντική είναι η μουσική, άλλο τόσο είναι και η απουσία της. Στον Κασσαβέτη, η απουσία της μουσικής έχει σημασία – τα ηχητικά εφέ έχουν πιο βαρύ δραματουργικό ρόλο. Στον Kurosawa, πάλι, η μουσική μπορεί να σε εξυψώσει στα ουράνια. Αγαπημένα scores λοιπόν ε: Philip Glass στις Ώρες, Trevor Jones στο Τρένο της Μεγάλης Φυγής, Carlo Rustichelli στους Εντιμότατους Φίλους μου, Michael Nyman στο Ο Μάγειρας, ο Κλέφτης, η Γυναίκα του και ο Εραστής της, Danny Elfman στο Darkman, προφανώς οι Goblin στο Suspiria και καμιά 200αριά που μου διαφεύγουν.

Πώς βλέπεις το σινεμά ανάμεσα στις ταινίες με υπερήρωες που σαρώνουν στα ταμεία; Υπάρχουν και σήμερα οραματιστές δημιουργοί που το πηγαίνουν πιο μακριά;
Οι οραματιστές δεν δουλεύουν στο Χόλιγουντ πια. Ένας Ken Russell σήμερα δε θα έβρισκε δουλειά στο Λος Άντζελες. Κουμάντο κάνουν οι επιτροπές, τα Δ.Σ. των πολυεθνικών που μαζεύονται και λένε, «Ας πουλήσουμε κάτι ανατρεπτικό σήμερα» και έτσι προκύπτει κάτι δήθεν αιχμηρό, αλλά ασφαλές. Δες τι σινεμά έκανε ο Tim Burton στις αρχές των 90s και πόσο ασφαλή και αμπαλαρισμένα πραγματάκια κάνει τώρα. Από την άλλη έχεις τον Christopher Nolan και τον Denis Villeneuve, που δεν είναι τίποτα τρελάρες δηλαδή, είναι πολύ συγκεντρωμένοι και έξυπνοι άνθρωποι που έχουν κατορθώσει να αφήσουν κάτι από την ευαισθησία τους στο ψυχαγωγικό σινεμά, το οποίο και αμβλύνουν βάζοντας ένα στοίχημα με τον εαυτό τους -και το κοινό- σε κάθε ταινία. Ε, αυτοί είναι μάγκες. Οι ταινίες με υπερήρωες προβάλουν ένα ζήτημα παγκοσμίου ηθικής, το οποίο με ενοχλεί πάρα πολύ, αν και νομίζω πως απολαμβάνω πολύ περισσότερο τους ήρωες της DC – ευτυχώς ξεφορτώθηκαν τον Zack Snyder. Πέρασα χάρμα με το Aquaman. Σε ό,τι αφορά το παγκόσμιο σινεμά, πάντα θα περιμένω την επόμενη ταινία του Leos Carax, του Trier, του Noé.

Το σινεμά θα επιβιώσει;
Δεν υπάρχει αντίπαλο δέος. Θα μου πεις, το Netflix. Θα σου πω, αφού βρίσκουν λεφτά οι Coen και ο Cuarón από το Netflix, ας τα πάρουν. Ε, και τι έγινε, φοβερές ταινίες έκαναν. O κόσμος έχει βαθιά ανάγκη να βιώνει ακόμη τη συλλογική εμπειρία, να κρατήσει ένα χέρι στη δραματουργική κορύφωση ή να γελάσει δίπλα σε έναν άγνωστο. Κανείς δεν μπορεί να μείνει ιδρυματοποιημένος στην ασφάλεια του σπιτιού του για πάντα, ό,τι κι αν του προσφέρει η τηλεόραση. Το σινεμά βλέπεις, δεν εγκαταλείπει ποτέ. Είναι, όπως λέει κάποιος άλλος, το πιο όμορφο ψέμα.

Τις επόμενες βδομάδες θα ακολουθήσουν στο «Midnight Express» προβολές ταινιών όπως τα «Ghostbusters», «Messiah Of Evil», «Η Άβυσσος», «Ο Κίτρινος Πράκτωρ Εναντίον Της Μαφίας» κ.α.

Για τα καλύτερα θέματα του VICE Greece, γραφτείτε στο εβδομαδιαίο Newsletter μας.

Περισσότερα από το VICE

Κρατούμενοι των Ελληνικών Φυλακών Περιγράφουν τις Προσπάθειές τους να Αποδράσουν

Δέκα Ερωτήσεις που Πάντα Ήθελες να Κάνεις σε Έναν Υπεύθυνο PR σε Κλαμπ στην Αθήνα

Μια Γυναίκα Φωτογραφίζει την Αγάπη και τη Μοναξιά

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.


Ρεπορτάζ : Μάνος Νομικός Σύνδεσμος

Τελευταία Άρθρα Κατηγορίας