Εμείς Μίκαελ Κοχ, εσείς Μίκαελ… ωχ

Εμείς Μίκαελ Κοχ, εσείς Μίκαελ… ωχ

Εμείς Μίκαελ Κοχ, εσείς Μίκαελ… ωχ

Τα τελευταία χρόνια η διαφορετική προσέγγιση του γερμανικού μπάσκετ και η σαφής ανάπτυξή του σε σχέση με 10-15 χρόνια πριν, οδήγησε τους Γερμανούς παίκτες σε μια αλλαγή των επιλογών τους. Γερμανικό πρωτάθλημα, ισπανικό και μετά το ΝΒΑ.

Ο Τάις κι ο Σρέντερ είναι τα δύο γερμανικά ονόματα στη μεγαλύτερη λίγκα του πλανήτη, ενώ στην Ευρώπη μόνο ο Βόιτμαν ή Φόγκμαν παίζει σε ανταγωνιστική ομάδα, την ΤΣΣΚΑ, με τις Μπάγερν και Άλμπα να έχουν μαζέψει τους καλύτερους Γερμανούς.

Κι όμως, υπήρξε μια εποχή που η Ελλάδα ήταν βασικός προορισμός για τους Γερμανούς. Πολλοί θυμούνται τον Πάτρικ Φέμερλινγκ που ήρθε στον Ολυμπιακό και μετά έπαιζε στον Παναθηναϊκό, λιγότεροι ίσως θυμούνται το πέρασμα του Νικαγκμπάτζε από τους κόκκινους, ενώ όλοι έχουν να θυμούνται τον Τζόνι Ρότζερς, επίσης αγωνιζόμενο με τις δύο φανέλες. Και κάπου ανάμεσα σε αυτούς υπάρχει ένας παίκτης που έκανε πιο πρωταγωνιστική την θέση του δυαριού χωρίς καν να είναι κανένας τρελός σκόρερ.

Ο Μίκαελ Κοχ έζησε το μπάσκετ 3-4 εποχές πριν, όχι μόνο μία. Τα γυρίσματα του καιρού στο ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι πολλά και σήμερα το δυάρι αν δεν σκοράρει 12 πόντους μέσο όρο τουλάχιστον, δεν μπορεί να πρωταγωνιστήσει.

Ο Κοχ δεν ήταν ποτέ ο παίκτης των 12 πόντων. Συνήθως κυμαινόταν μεταξύ των 5 και των 8, με πιο συχνό το 5 και λιγότερο συχνό το 8. Ήταν όμως ο τύπος που άπλωνε το κορμί του σε όλο το παρκέ, ώστε οι σταρ της ομάδας να έχουν μεγαλύτερο πεδίο δράσης. Αυτό που σήμερα έχει εκφυλιστεί στην ελληνική μπασκετική νοοτροπία και περικλείεται στη φράση “κάνει όλα τα μικρά που δεν καταγράφει η στατιστική”, ο Κοχ τα έκανε και φαίνονταν στην στατιστική…των άλλων!

Δεν θα έβαζε ποτέ 4-5 τρίποντα σε ένα ματς. Θα έβαζε όμως το τρίποντο που θα σάλπιζε μια ανατροπή ή που θα σφράγιζε μια νίκη σε σημείο που ο αντίπαλος θα είχε πάρει ψυχολογία. Ο Κοχ ήταν εκείνος που έκανε το αγαπημένο deflection του Πιτίνο επιστήμη και δεν αμφιβάλλουμε ότι στον σημερινό Παναθηναϊκό θα ήταν από τα αγαπημένα του παιδιά και ο glue guy της ομάδας.

Ο  Μίκαελ Κοχ ήταν ένας προπομπός Χατζηβρέττα, με λιγότερο επιθετικό ταλέντο, αλλά ισάξιο πάθος για προσφορά και αυτοθυσία. Ήταν σίγουρα πιο εφικτό για εκείνον, αφού αυτόν το ρόλο υπηρέτησε σε όλη του την καριέρα, αλλά δεν ήταν με τίποτα λιγότερο ουσιαστικό. Ιδίως από τη στιγμή που βρέθηκε στον Παναθηναϊκό μια 5ετία που σηματοδοτούσε το πέρασμα από τη μια εποχή του μπάσκετ στην άλλη. Άλλο άθλημα μέχρι το 1999, άλλο από τότε και μετά.

Αν ρωτούσαμε τον κόσμο του Παναθηναϊκού, από άποψη μπασκετικού ταλέντου, ο Κοχ σίγουρα δεν θα έμπαινε στη δεκάδα. Ουίλκινς, Μποντιρόγκα, Κουτλουάι, Μπατίστ, Σάρας, Νίκολας, Σισκάουσκας, Μπάιρον Σκοτ, Ράτζα, Βράνκοβιτς, Ρέμπρατσα, ακόμα και ο Μπετσίροβιτς, θα έμπαιναν πιο ψηλά. Αλλά σε επίπεδο προσφοράς και ανάδειξης συγκεκριμένων στοιχείων του μπάσκετ, ο Κοχ θα είχε θέση στην δεκάδα των ξένων.

The post Εμείς Μίκαελ Κοχ, εσείς Μίκαελ… ωχ appeared first on Menshouse.gr.

Πηγή
Ρεπορτάζ : Radio4.GR Σύνδεσμος

Άλλα τελευταία άρθρα Κατηγορίας