Η Kid Moxie σκίζει: Το πρώτο ελληνικό soundtrack στην Lakeshore και το νέο βίντεοκλίπ για το Big In Japan

Η Kid Moxie σκίζει: Το πρώτο ελληνικό soundtrack στην Lakeshore και το νέο βίντεοκλίπ για το Big In Japan

Το πρώτο σάουντρακ της Kid Moxie (Έλενα Χαρμπίλα) μόλις κυκλοφόρησε από την περίφημη δισκογραφική εταιρία Lakeshore που ειδικεύεται σε κυκλοφορίες soundtrack πολλά απ’ τα οποία έχουν βραβευτεί με Όσκαρ. Και μάλιστα τυχαίνει αυτή να είναι και η πρώτη ελληνική παραγωγή της οποίας έβγαλε το σάουντρακ η συγκεκριμένη εταιρεία.

(Ολόκληρο το soundtrack μπορείτε να το βρείτε εδώ.)

-Μίλησέ μας για το πρώτο σου σάουντρακ και το πώς προέκυψε. Ποια ήταν η διαδικασία σύνθεσης και παραγωγής του;

Με είχε προσεγγίσει για το σάουντρακ ο σκηνοθέτης μας Γιώργος Γεωργόπουλος αρκετό καιρό πριν γυριστεί η ταινία. Κάναμε διάφορες συναντήσεις στις οποίες απλώς ακούγαμε μαζί μουσική, μιλούσαμε για κινηματογράφο και σιγά σιγά διαμορφώσαμε μια αίσθηση για το πώς φανταζόμαστε τη μουσική για το “Δυσάρεστο”. Από κει και πέρα μου έδωσε πλήρη ελευθερία να παίξω μπάλα όπως ήθελα. Άρχισα να γράφω τη μουσική πολύ νωρίς ώστε να την ακούμε και στις πρόβες, να εξοικειώνονται και οι ηθοποιοί με το ηχητικό τοπίο της ταινίας, ταυτόχρονα με το σενάριο. Έχω μια αίσθηση ότι αυτός ο “συνεργιακός” τρόπος ίσως να χαρίζει μεγαλύτερη συνοχή στο τελικό αποτέλεσμα.

Το τρέιλερ του φιλμ:

-Δυστυχώς και τις δύο φορές που πήγα να δω το φιλμ στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ήταν sold out. Οπότε μίλησέ μας εσύ λίγο για την ταινία, για τη συμμετοχή σου στο καστ αλλά και το πώς σε ενέπνευσε για τη μουσική;

Ο Δυσάρεστος ρέπει μεταξύ μαύρης κωμωδίας και δράματος και είναι γυρισμένο σε μια Αθήνα κάπου στο κοντινό μέλλον όπου ο Άρης (Όμηρος Πουλάκης) έχει ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο ιό, ο οποίος είναι θανάσιμός μόνο για της γυναίκες. Ο ρόλος που είχα στην ταινία ως η πρώτη κοπέλα στο -μακρύ!- οδοιπορικό του Άρη, βοήθησε στη σύνθεση της μουσικής με έναν τρόπο πολύ έμμεσο: έζησα μαζί του κάποιες ώρες μέσα στους χώρους που κινούνταν και έτσι αφουγκράστηκα την ατμόσφαιρα και την ενέργεια της ταινίας εκ των έσω, κάτι που (ίσως) μετέφερα αργότερα και στη μουσική.

-Η εταιρία Lakeshore έχει παράδοση στα σπουδαία, ηλεκτρονικά soundtrack (και όχι μόνο). Μίλησέ μου για αυτήν και για τη συνεργασία σας…

Άκουγα τις κυκλοφορίες της Lakeshore εδώ και πολλά χρόνια, είμαι πολύ φαν του Drive (Cliff Martinez), Mandy (Johan Johansson), Stranger Things κτλ…Στην εταιρεία με έφερε ο πολύ καλός μου φίλος (και μέντορας!) Clint Mansell ο οποίος έχει συνθέσει τη μουσική για όλες τις ταινίες του Αρονόφσκι. Του έδωσα να ακούσει το σαουντρακ, του άρεσε πολύ και το έδωσε στα σωστά χέρια στη Lakeshore. Από τότε έχω εμπλακεί σε ακόμα δυο πρότζεκτ που θα βγάλουν εκείνοι, ένα video game και μια ακόμα ταινία που θα ανακοινωθούν μέσα στο 2020.

-Το πρώτο single είναι η εξαιρετική σου διασκευή στο Big In Japan. Πώς προσέγγισες το κομμάτι;

Μπήκα με μια διάθεση να του αλλάξω τα φώτα. Το πασίγνωστο ορίτζιναλ απο τα 80ies είχε ήδη μια πιασιάρικη μελωδία και έντονο ποπ ρυθμό οπότε ήθελα να το κάνω πιο ατμοσφαιρικό, χωρίς ντραμς και περιττές “γιρλάντες” . Επίσης αγαπώ πολύ το σαντούρι σαν ήχο, με χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά. Μου αρέσει να συνδυάζω τον φυσικό ήχο με τα synth και έτσι του άλλαξα την ενορχήστρωση, κρατώντας όμως τη βασική δομή και τους στίχους του αρχικού κομματιού των Alphaville. (Πριν λίγο καιρό έμαθα ότι το άκουσαν και οι ίδιοι οι Alphaville και το γούσταραν πολύ!)

Big In Japan official video:

-Το βίντεοκλίπ είναι ατμοσφαιρικά κινηματογραφικό. Πώς θα το περιέγραφες εσύ;

Γενικά η ατμόσφαιρα με αφορά πιο πολύ από την πλοκή όταν κάνω ένα βίντεο. Στο συγκεκριμένο κλιπ, προετοιμάζω την 11χρονη ηθοποιό για τα φώτα της δημοσιότητας, για το Χόλυγουντ. Της μαθαίνω να ποζάρει για τις κάμερες, πώς να ντύνεται, να βάφεται. Αυτή με κοπιάρει κι εγώ ζω (κάπως βαμπιρικά) μέσα από εκείνη.

Είναι αν θες ταυτόχρονα και ένα κοινωνικό σχόλιο στο πώς τα νεαρά κορίτσια εδώ στο Χόλυγουντ αναγκάζονται να μεγαλώσουν πριν την ώρα τους.

-Ζεις μόνιμα στο LA. Πώς σου φαίνεται η ζωή εκεί;

Ζω πάνω από δέκα χρόνια στο Λ.Α, δεν έχω ποτέ ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα ως ενήλικας αν και περνάω πολύ χρόνο εκεί. Έχω συνηθίσει τη ζωή εδώ, ενώ στην Ελλάδα πελαγώνω για τα μικρότερα πράγματα όπως είναι το να πάω στην τράπεζα, στο ταχυδρομείο (!) Το μόνο που δε μπορώ να συνηθίσω εδώ στο Λ.Α είναι η απουσία των πολύ αγαπημένων μου προσώπων που είναι όλοι στην Αθήνα.

-Επίσης πώς σου φαίνεται η δισκογραφική βιομηχανία, απ’ τη μία, και η κινηματογραφική απ’ την άλλη;

Είναι μπίζνα η μία, μπίζνα και η άλλη, οπότε δε διαφέρουν και πολύ. Πάντα ψάχνουν για το επόμενο “hot thing” το οποίο θα τους φέρει πολλά λεφτά και εδώ στο Λ.Α υπάρχει τεράστια προσφορά από κάθε είδος ταλέντου…Οπότε ελάχιστοι είναι αυτοί που θα πετύχουν ενώ οι περισσότεροι θα γυρίσουν σπίτια τους και τα χαμένα όνειρα τους θα μπουν στην ανακύκλωση για τους επόμενους.

-Απ’ όλες τις συνεργασίες που έχεις κάνει, ποιες ξεχωρίζεις;

Το δίδυμο Μπανταλαμέντι-Λιντς. Δεν το έχω καταχωρημένο μέσα μου ως επαγγελματική αλλά ως προσωπική επιτυχία.

-Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Ετοιμάζω τον επόμενο προσωπικό μου δίσκο που θα βγει την Άνοιξη ενώ ταυτόχρονα γράφω μουσική για μια Αμερικάνικη κινηματογραφική παραγωγή. Επίσης θα συνεργαστώ με το Βασίλη Κεκάτο στην επόμενή του ταινία, ένα πρότζεκτ πολύ όμορφο και ιδιαίτερο.


Ρεπορτάζ : Άρης Δημοκίδης Σύνδεσμος

Άλλα τελευταία άρθρα Κατηγορίας


Η Kid Moxie σκίζει: Το πρώτο ελληνικό soundtrack στην Lakeshore και το νέο βίντεοκλίπ για το Big In Japan

Η Kid Moxie σκίζει: Το πρώτο ελληνικό soundtrack στην Lakeshore και το νέο βίντεοκλίπ για το Big In Japan

Το πρώτο σάουντρακ της Kid Moxie (Έλενα Χαρμπίλα) μόλις κυκλοφόρησε από την περίφημη δισκογραφική εταιρία Lakeshore που ειδικεύεται σε κυκλοφορίες soundtrack πολλά απ’ τα οποία έχουν βραβευτεί με Όσκαρ. Και μάλιστα τυχαίνει αυτή να είναι και η πρώτη ελληνική παραγωγή της οποίας έβγαλε το σάουντρακ η συγκεκριμένη εταιρεία.

(Ολόκληρο το soundtrack μπορείτε να το βρείτε εδώ.)

-Μίλησέ μας για το πρώτο σου σάουντρακ και το πώς προέκυψε. Ποια ήταν η διαδικασία σύνθεσης και παραγωγής του;

Με είχε προσεγγίσει για το σάουντρακ ο σκηνοθέτης μας Γιώργος Γεωργόπουλος αρκετό καιρό πριν γυριστεί η ταινία. Κάναμε διάφορες συναντήσεις στις οποίες απλώς ακούγαμε μαζί μουσική, μιλούσαμε για κινηματογράφο και σιγά σιγά διαμορφώσαμε μια αίσθηση για το πώς φανταζόμαστε τη μουσική για το “Δυσάρεστο”. Από κει και πέρα μου έδωσε πλήρη ελευθερία να παίξω μπάλα όπως ήθελα. Άρχισα να γράφω τη μουσική πολύ νωρίς ώστε να την ακούμε και στις πρόβες, να εξοικειώνονται και οι ηθοποιοί με το ηχητικό τοπίο της ταινίας, ταυτόχρονα με το σενάριο. Έχω μια αίσθηση ότι αυτός ο “συνεργιακός” τρόπος ίσως να χαρίζει μεγαλύτερη συνοχή στο τελικό αποτέλεσμα.

Το τρέιλερ του φιλμ:

-Δυστυχώς και τις δύο φορές που πήγα να δω το φιλμ στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ήταν sold out. Οπότε μίλησέ μας εσύ λίγο για την ταινία, για τη συμμετοχή σου στο καστ αλλά και το πώς σε ενέπνευσε για τη μουσική;

Ο Δυσάρεστος ρέπει μεταξύ μαύρης κωμωδίας και δράματος και είναι γυρισμένο σε μια Αθήνα κάπου στο κοντινό μέλλον όπου ο Άρης (Όμηρος Πουλάκης) έχει ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο ιό, ο οποίος είναι θανάσιμός μόνο για της γυναίκες. Ο ρόλος που είχα στην ταινία ως η πρώτη κοπέλα στο -μακρύ!- οδοιπορικό του Άρη, βοήθησε στη σύνθεση της μουσικής με έναν τρόπο πολύ έμμεσο: έζησα μαζί του κάποιες ώρες μέσα στους χώρους που κινούνταν και έτσι αφουγκράστηκα την ατμόσφαιρα και την ενέργεια της ταινίας εκ των έσω, κάτι που (ίσως) μετέφερα αργότερα και στη μουσική.

-Η εταιρία Lakeshore έχει παράδοση στα σπουδαία, ηλεκτρονικά soundtrack (και όχι μόνο). Μίλησέ μου για αυτήν και για τη συνεργασία σας…

Άκουγα τις κυκλοφορίες της Lakeshore εδώ και πολλά χρόνια, είμαι πολύ φαν του Drive (Cliff Martinez), Mandy (Johan Johansson), Stranger Things κτλ…Στην εταιρεία με έφερε ο πολύ καλός μου φίλος (και μέντορας!) Clint Mansell ο οποίος έχει συνθέσει τη μουσική για όλες τις ταινίες του Αρονόφσκι. Του έδωσα να ακούσει το σαουντρακ, του άρεσε πολύ και το έδωσε στα σωστά χέρια στη Lakeshore. Από τότε έχω εμπλακεί σε ακόμα δυο πρότζεκτ που θα βγάλουν εκείνοι, ένα video game και μια ακόμα ταινία που θα ανακοινωθούν μέσα στο 2020.

-Το πρώτο single είναι η εξαιρετική σου διασκευή στο Big In Japan. Πώς προσέγγισες το κομμάτι;

Μπήκα με μια διάθεση να του αλλάξω τα φώτα. Το πασίγνωστο ορίτζιναλ απο τα 80ies είχε ήδη μια πιασιάρικη μελωδία και έντονο ποπ ρυθμό οπότε ήθελα να το κάνω πιο ατμοσφαιρικό, χωρίς ντραμς και περιττές “γιρλάντες” . Επίσης αγαπώ πολύ το σαντούρι σαν ήχο, με χτυπάει κατευθείαν στην καρδιά. Μου αρέσει να συνδυάζω τον φυσικό ήχο με τα synth και έτσι του άλλαξα την ενορχήστρωση, κρατώντας όμως τη βασική δομή και τους στίχους του αρχικού κομματιού των Alphaville. (Πριν λίγο καιρό έμαθα ότι το άκουσαν και οι ίδιοι οι Alphaville και το γούσταραν πολύ!)

Big In Japan official video:

-Το βίντεοκλίπ είναι ατμοσφαιρικά κινηματογραφικό. Πώς θα το περιέγραφες εσύ;

Γενικά η ατμόσφαιρα με αφορά πιο πολύ από την πλοκή όταν κάνω ένα βίντεο. Στο συγκεκριμένο κλιπ, προετοιμάζω την 11χρονη ηθοποιό για τα φώτα της δημοσιότητας, για το Χόλυγουντ. Της μαθαίνω να ποζάρει για τις κάμερες, πώς να ντύνεται, να βάφεται. Αυτή με κοπιάρει κι εγώ ζω (κάπως βαμπιρικά) μέσα από εκείνη.

Είναι αν θες ταυτόχρονα και ένα κοινωνικό σχόλιο στο πώς τα νεαρά κορίτσια εδώ στο Χόλυγουντ αναγκάζονται να μεγαλώσουν πριν την ώρα τους.

-Ζεις μόνιμα στο LA. Πώς σου φαίνεται η ζωή εκεί;

Ζω πάνω από δέκα χρόνια στο Λ.Α, δεν έχω ποτέ ζήσει μόνιμα στην Ελλάδα ως ενήλικας αν και περνάω πολύ χρόνο εκεί. Έχω συνηθίσει τη ζωή εδώ, ενώ στην Ελλάδα πελαγώνω για τα μικρότερα πράγματα όπως είναι το να πάω στην τράπεζα, στο ταχυδρομείο (!) Το μόνο που δε μπορώ να συνηθίσω εδώ στο Λ.Α είναι η απουσία των πολύ αγαπημένων μου προσώπων που είναι όλοι στην Αθήνα.

-Επίσης πώς σου φαίνεται η δισκογραφική βιομηχανία, απ’ τη μία, και η κινηματογραφική απ’ την άλλη;

Είναι μπίζνα η μία, μπίζνα και η άλλη, οπότε δε διαφέρουν και πολύ. Πάντα ψάχνουν για το επόμενο “hot thing” το οποίο θα τους φέρει πολλά λεφτά και εδώ στο Λ.Α υπάρχει τεράστια προσφορά από κάθε είδος ταλέντου…Οπότε ελάχιστοι είναι αυτοί που θα πετύχουν ενώ οι περισσότεροι θα γυρίσουν σπίτια τους και τα χαμένα όνειρα τους θα μπουν στην ανακύκλωση για τους επόμενους.

-Απ’ όλες τις συνεργασίες που έχεις κάνει, ποιες ξεχωρίζεις;

Το δίδυμο Μπανταλαμέντι-Λιντς. Δεν το έχω καταχωρημένο μέσα μου ως επαγγελματική αλλά ως προσωπική επιτυχία.

-Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Ετοιμάζω τον επόμενο προσωπικό μου δίσκο που θα βγει την Άνοιξη ενώ ταυτόχρονα γράφω μουσική για μια Αμερικάνικη κινηματογραφική παραγωγή. Επίσης θα συνεργαστώ με το Βασίλη Κεκάτο στην επόμενή του ταινία, ένα πρότζεκτ πολύ όμορφο και ιδιαίτερο.


Ρεπορτάζ : Άρης Δημοκίδης Σύνδεσμος

Άλλα τελευταία άρθρα Κατηγορίας