Μήπως κάτι αρχίζει να αλλάζει;

Μήπως κάτι αρχίζει να αλλάζει;

Έχουν γραφτεί ήδη πολλά για την εκπομπή του Λιάγκα, πολλά από αυτά πολύ πετυχημένα, και δεν χρειάζεται να διαβάσετε κάτι άλλο σχετικά.

Ωστόσο, με τις εξελίξεις που τρέχουν, τολμώ να δω και διακρίνω και κάτι αισιόδοξο.

Από το 2008 και μετά η Ελλάδα άρχισε να κυλάει σε έναν βούρκο που, ναι μεν ήταν πάντα εκεί γύρω, αλλά κάπως μέχρι τότε κατάφερνε να τον αποφεύγει. Με τρόμο συνειδητοποίησα ότι ως χώρα έχουμε χάσει κάθε διάθεση για κάθε είδους προσπάθεια προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, όταν είδα τις αντιδράσεις της κοινωνίας με το χαστούκι του Κασιδιάρη προς την Κανέλλη. Τότε, δεν υπήρξε καν αντίλογος. Στην καλύτερη περίπτωση, απάθεια. Στη χειρότερη, «καλά της έκανε». Καλά να πάθει, για μια επίθεση στην τηλεόραση, που δεν γινόταν να αμφισβητηθεί από κανέναν, όλα καθαρά και ξάστερα, χωρίς «μου είπε» και «της είπα», χωρίς περιθώριο άλλης ερμηνείας. Τότε ναι, έπεσα από τα σύννεφα.

Αυτές τις μέρες, σκέφτομαι ότι ίσως εκείνος ο κύκλος αρχίζει να κλείνει. Η πίστα είναι πάλι η τηλεόραση. Το θύμα είναι πάλι μια γυναίκα, ο θύτης πάλι ένας άντρας, αυτή τη φορά και οι δυο ανώνυμοι, αλλά το «αστείο» έχει σαπίσει πια. Έχουν περάσει πολλά χρόνια και έχουμε αλλάξει. Ή έτσι φαίνεται. Για την ώρα.


Ρεπορτάζ : Λένα Φουτσιτζή Σύνδεσμος

Άλλα τελευταία άρθρα Κατηγορίας