«Ξεκίνησες φίλος!»

«Ξεκίνησες φίλος!»

Τις προάλλες πετάχτηκα κέντρο να ανταλλάξουμε σημειώσεις με μια συμφοιτήτρια.

Αρχές Ιουλίου, καύσωνας, φορούσα ένα δροσερό φορεματάκι μπας και σωθώ. Σόρυ που μπαίνω στον κόπο να δικαιολογηθώ – δεν θα έπρεπε- αλλά θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δεν ήταν σοκαριστικά κοντό, ούτε κολλητό, ούτε τίποτα. Ήταν από αυτά τα χαλαρά με λουλουδάκια και καθόλου σέξι. Το μαλλί ήταν υπερπαραγωγή; (όχι) -τα μισά πάνω, τα μισά κάτω…είναι και καρέ καθόλου απολαυστικό το θέαμα. Το λοιπόν.

Είμαι σε ένα στενό που έχει στοπ για να στρίψεις στον κεντρικό και περιμένω τη φίλη. Σταματάει ένα αμάξι στο στοπ, από πίσω ένα δεύτερο με ανοιχτό παράθυρο και έναν σόλο ντράϊβερ άντρα γύρω στα 50 να με κοιτάει δίχως ίχνος διακριτικότητας. Βγάζει την κεφάλα έξω από το παραθύρι και συνεχίζει ακόμα πιο απροκάλυπτα. Εγώ φορούσα γυαλιά ηλίου και κοιτούσα να δω πότε θα δεήσει να σταματήσει. Ε, ο μπροστινός έφυγε και αυτός συνέχισε τον χαβά του δεν ξέρω για πόσα δευτερόλεπτα ακόμα… εγώ περίμενα με το αίμα να έχει ανέβει στο κεφάλι και του φωνάζω “ξεκίνησες φίλε” και δείχνω με το χέρι μου να φύγει. Έκανε έναν μορφασμό και έφυγε. Το ξέρω, τίποτε το πολύ εξωφρενικό δεν έγινε. Θυμήθηκα όμως τις αμέτρητες φορές που βρέθηκα σε δημόσιο χώρο, όποια ώρα της ημέρας, είτε περιποιημένη, είτε με άπλυτο μαλλί 5 ημερών και ΜΟΝΗ και συνέβη κάτι τέτοιο – ενίοτε και σοβαρότερο. Και λέγοντας μόνη εννοώ χωρίς πατέρα/αδερφό/σύντροφο/θειό/ξάδερφο/παππού/γείτονα – κάποιο τέλος πάντων ΑΡΣΕΝΙΚΟ.

Διαφαίνεται άραγε φως στο τέλος του τούνελ σε κάποιο κοντινό μέλλον; διότι εγώ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.

Καλό καλοκαίρι Αμπαπαρεα ♥️


Ρεπορτάζ : Shea Σύνδεσμος

Loading...

Άλλα τελευταία άρθρα Κατηγορίας